Kategoria: Uncategorized

Instrukcja przypisania jest wykorzystywana do przypisywania obiektów do nazw, czyli zmiennych. Cel przypisania umieszczamy po lewej stronie i jest to nasza zmienna, natomiast obiekt jest umieszczany po prawej i może być to obiekt lub wyrażenie obliczające obiekt. Cel znajdujący się po lewej stronie może być po prostu nazwą lub częścią jakiegoś innego obiektu, na przykład atrybutem.

Mówiąc prosto, mianem instrukcji w Pythonie określamy to, co chcemy, aby robiły nasze programy – obok wyrażeń są to najmniejsze części tej składni języka, która jest odpowiedzialna za „robienie rzeczy”. Instrukcje są podstawą języka Python, który jest językiem proceduralnym – dzięki łączeniu instrukcji w bloki tworzymy procedury, które służą do wykonywania określonych zadań przez program. Instrukcja zawierają z kolei wyrażenia, które tworzą i przetwarzają obiekty.

Python to język zorientowany obiektowo, dlatego dobre zrozumienie natury obiektów oraz ich właściwości stanowi podstawę posługiwania się tym językiem. Obiekty w Pythonie można podzielić zgodnie z określonymi kategoriami. Obiekty z tej samej kategorii współdzielą metody – na przykład obiekty należące do sekwencji, takie jak łańcuchy znaków, listy lub krotki mają metody umożliwiające sprawdzanie długości, indeksowanie czy konkatenację.

Python jest językiem zorientowanym obiektowo, co oznacza że  wykorzystywane w nim dane (liczby, ciągi znaków, słowniki, listy i tak dalej) są obiektami (czyli inaczej strukturami danych), na których można wykonywać różne operacje. W skryptach Pythona wszystko jest obiektem, w tym zarówno zwykłe dane, takie jak liczby, jak i operacje, które są na nich wykonywane. Obiekty powstają na bazie klas będących swego rodzaju szablonem dla każdego typu obiektu. Obiekty mogą być wbudowane lub tworzone przez użytkownika.